Skręcona kostka - i co teraz?

kostka skokowy skręcenie skręcona staw zwichnięcie

Basia Bruszewska
Liczba artykułów: 24
Data publikacji: 2010-04-13

AAA

Zdrowa forma

Skręcenie kostki to jedna z najczęstszych kontuzji. Prawie trzy czwarte osób, które doznają tego urazu to sportowcy. Niestety często wiążą się z nim powikłania takie jak niestabilność stawu. Chociaż istnieją różne sposoby na zaleczenie uszkodzenia, często się ono odnawia.

Skręcenie stawu skokowego

Uraz ten bierze się zwykle ze złego postawienia nogi. Kiedy nagle opieramy stopę wyłącznie na zewnętrznej lub tylko na wewnętrznej jej krawędzi, ulegają uszkodzeniu boczne stabilizatory stawu lub jego przyśrodkowa część. Kiedy dojdą do tego jeszcze siły rotacyjne, w drugim wypadku złamać mogą się widełki stawowe czyli tzw. kostka. Zwykle zostają naciągnięte lub naderwane więzadła oraz torebka stawowa. Obrzęk, który możemy zauważyć wiąże się z powstaniem krwiaka wewnątrz stawu. To właśnie ten wylew powoduje największy ból. Przy cięższych skręceniach może podwichnąć się kość, co nienaturalnie ustawi nam stopę.

Jak sobie poradzić z kontuzją

Idąc do lekarza pierwszego kontaktu często możemy poczuć się tak jak gdyby ta kontuzja nie była niczym strasznym. Wiąże się to z częstością występowania tego urazu. Choć teoretycznie staw powinien zostać prześwietlony, a noga unieruchomiona na średnio trzy tygodnie, przy łagodniejszych skręceniach wystarcza chłodzenie, stosowanie okładów przeciwobrzękowych i maści chłodzących (np. reparil) oraz leżenie lub siedzenie z nogą do góry. W późniejszym okresie pomóc nam mogą specjalne stabilizatory i bandaże. Ich cena waha się od 20 do 350 zł, w zależności od tego z czego są wykonane. Niektóre zapewniają ochronę przed bakteriami czy pochłaniają wilgoć, inne posiadają specjalne paski, które zabezpieczają stopę przed rotacją czy okłady żelowe. Leczenie możemy wspomóc fizyko lub kinezyterapią.

Jak uniknąć urazu

Na skręcenia narażeni są przede wszystkim lekkoatleci i piłkarze. Aby ich uniknąć możemy zakładać buty z ujęciem stawu skokowego, profilaktyczne stabilizatory lub wkładki. Niektórzy lekarze polecają też używać przed treningiem maści rozgrzewających, a po nim tych chłodzących.