Nawrót i finisz

elementy pływania finish finisz meta nawrót wyścig pływacki

Agnieszka Gapińska
Liczba artykułów: 18
Data publikacji: 2008-10-17

AAA

Podczas pływackiego wyścigu poprawne wykonanie trzech elementów pozwoli nam na pełną satysfakcję z wyniku. Jest to skok do wody, nawrót i finisz. To nieodłączne fragmenty zawodów, które w trakcie każdego treningu, powinny być wykonywane prawidłowo. Mocne odbicie się od ściany podczas rozpoczęcia dystansu, poprawny i szybki nawrót oraz perfekcyjne wymierzenie dopłynięcia do ściany pozwolą nadrobić podczas wyścigu naprawdę sporo czasu.

Nawrót
Dobry start to połowa sukcesu. Ważne są także nawroty. Jeżeli płyniemy dystans jednym stylem to nawroty i zakończenie dystansu są takie same. Przy delfinie i stylu klasycznym zawsze ścianę dotykamy obiema rękami. Płynąc kraulem i na plecach nawrót jest koziołkowy. Ale to co się dzieje po dotknięciu ściany zależy oczywiście od stylu, który będzie następny. Dokładne informacje o przepisach znajdziemy na stronie Polskiego Związku Pływackiego. Ale są pewne elementy, które można stosować, aby ulepszyć zawracania na ścianie.
Płynąc kraulem przed samym nawrotem, kiedy leżymy na brzuchu i wykonujemy ręką zamach przed „fikołkiem", dodajmy do tego mocne odbicie nogami ruchem delfinowym. Pomoże to wykonać szybszy obrót, a mięśnie brzucha będą nam wdzięczne, gdyż to one najbardziej pracują, aby podciągnąć nogi do góry. Dotyczy się to także stylu grzbietowego. Ale nie mylmy tego z możliwością pracy nogami przed nawrotem, gdyż jest to przy grzbiecie zabronione. Chodzi o odbicie się z nóg w momencie kiedy nasze ciało zaczyna „łamać" się w pół do obrotu.
W stylu zmiennym - z grzbietu do klasyka, najczęściej wykonywanym nawrotem jest dotknięcie ściany i przekręcenie się do przodu na brzuch. Ja proponuję wykonanie nawrotu koziołkowego do tyłu. Po jego wykonaniu jesteśmy od razu w pozycji prawidłowej do żabki oraz sam nawrót „obrotowy" jest szybszy od zwykłego.
Natomiast nawrót tzw. zwykły najlepiej wspomóc sposobem wkładania ręki, którą przekładamy nad sobą. Wykonując napłynięcie, dotykamy ściany oburącz, dokładamy do tego nogi, a w międzyczasie lewą ręka (jeżeli nawrót robimy od lewej strony) pod wodą kieruje się w stronę przeciwną do ściany, a prawą przekładamy od tablicy nad głową do wody. Wiele osób wykonuje te przeniesienie wyprostowaną ręką w stawie łokciowym. A więc droga, jaką pokonujemy jest dłuższa od tej, gdybyśmy naszą rękę uginali w łokciu. Ugięcie to powinno następować tuż po oderwaniu dłoni od ściany, co daje nam możliwość włożenia jej do wody tuż przy głowie.
ważna jest także odległość ciała od ściany podczas nawrotu. Im dalej się od niej znajdujemy tym nasze odbicie będzie mało efektywne. Nie jest to wtedy, jak podczas skoku w dal porządne odbicie z ugiętych nóg, ale lekkie „ledwo co" odbicie z palców, które tylko pogarsza naszą prędkość.

Finisz
Dystans kończymy poprzez dotknięcie ściany jedną bądź obiema rękami, w zależności od tego jakim stylem dopływamy. Zdarza się czasem tak, że brakuje nam połowy ruchu i jeżeli zdecydujemy się na jego wykonanie to wpadamy nosem na ścianę lub ostatni cykl jest za długi i nie wiemy czy starczy nam dopłynięcia. Dlatego szczególnie podczas treningu, a także startów kontrolnych, powinniśmy liczyć sobie wykonywane cykle na ostatnim odcinku. Obserwacja i szybka reakcja też jest pomocna. Możemy w takim przypadku albo wydłużyć nasz cykl, albo zaakcentować ruch nogami.