Metody i formy nauczania

dzieci młodzież nauka szkolenie trening

Katarzyna Szewczyk
Liczba artykułów: 24
Data publikacji: 2008-10-22

AAA

Sport młodzieżowy

Metody, formy i środki nauczania to bardzo ważne elementy kształcenia tenisowego. Odgrywają ogromną rolę, szczególnie w początkowych etapach szkolenia. Ich trafny dobór, odpowiedni do wieku, predyspozycji oraz potrzeb i możliwości biologicznych dzieci, pozwala osiągnąć założone cele. Dzięki nim zajęcia mogą być atrakcyjne i motywujące ucznia do dalszej pracy.

To one decydują o efektywności całego procesu szkolenia zawodniczego. Trafny dobór metody, ciekawej i atrakcyjnej formy zajęć oraz odpowiedni zestaw ćwiczeń wspomagających powinien wynikać z programu, ten zaś powinien uwzględniać rozwój dziecka, możliwości indywidualne oraz cele do zrealizowania na konkretnych zajęciach.
Metody możemy podzielić na słowne, poglądowe, praktycznego działania oraz myślowo-wyobrażeniowe. Słowne to wykłady, pogadanki, objaśnienia, zalecenia itp. Do metod poglądowych możemy zaliczyć pokaz, film, wideo, ryciny itp. Metody praktycznego działania możemy podzielić na prób i błędów, analityczną, syntetyczną, kompleksową, problemową, zadaniową, od całości do szczegółu i inne np. kontrastów.

Metody praktycznego działania
Metoda analityczna, czyli cząstkowa - wykorzystywana jest przy objaśnianiu elementów złożonych. Polega na rozbiciu nauczanego elementu na części składowe. Jej wadą jest jednak to, że nie zawsze połączenie wszystkich elementów daje takie rezultaty jakich oczekiwaliśmy.
Metoda syntetyczna polega na nauczaniu danego elementu w całości. Jej wadą jest to, że traktuje się w niej wszystkie elementy jednakowo. Przez to niektóre części uderzenia mogą być wykonywane niepoprawnie.
Metoda kompleksowa bazuje na wykorzystywaniu na zmianę sposobów postępowania typowych dla dwóch poprzednich metod.
Metoda zadaniowa opiera się na tym, że trener stawia zadanie a uczeń próbuje znaleźć właściwe rozwiązanie. Dopiero gdy tego dokona trener szczegółowo opisuje i demonstruje najbardziej efektywne rozwiązanie.
Metoda problemowa pozwala na samodzielną twórczość ucznia. Jest ona często wykorzystywana przy nauczaniu techniki i taktyki. Nauczanie dzięki tej metodzie jest dużo trwalsze niż w przypadku pozostałych.
Metoda „od całości poprzez szczegół do całości" umożliwia zachowanie odpowiednich proporcji pomiędzy całością, czyli grą a szczegółami, czyli ćwiczeniami technicznymi. Po pierwszych doświadczeniach „całościowych", można wyodrębnić niektóre elementy techniki, które nauczane będą metodami klasycznymi, tak aby następnie zastosować je w całości.
Metoda prób i błędów jest rzadko stosowana, ale jest odpowiednia w przypadku nauczaniu niektórych elementów taktycznych.

Podczas nauki gry w tenisa można stosować też wiele form nauczania. Należą do nich forma zadaniowa, ścisła, zabawowa, fragmentów gry oraz gry. Wybranie konkretnej z nich zależy oczywiście od trenera, ale też jest warunkowane różnymi czynnikami. Forma zabawowa wykorzystywana jest głównie podczas nauczania początkowego. Jest bardzo atrakcyjna, ponieważ posiada mnóstwo wariantów. Forma fragmentów gry i forma gry stosowana jest w późniejszym etapie nauczania.
Zarówno metody, jak i formy nauczania trzeba dostosować do wieku oraz poziomu zawodników. Ich wybór zależy od trenera i powinien ułatwić osiągnięcie oczekiwanych wyników.