Kult młodości dyskryminuje starszych

ageism agism młodość młodzież wiecznie młodzi

Katarzyna Gołębiowska
Liczba artykułów: 85
Data publikacji: 2010-02-25

AAA

Zdrowa forma

Niegdyś osoby starsze były otoczone powszechnym szacunkiem. To one były żywym źródłem wiedzy i informacji o przeszłości. Dziś powszechne jest dążenie do zatrzymania młodości na jak najdłużej- ma to swoje dobre ale i złe strony..

Wśród członków kultur tradycyjnych , starożytnych czy po prostu dawnych, osoby starsze były nośnikami wiedzy, historii i tradycji. Przekazywały swą mądrość kolejnym pokoleniom budząc powszechny szacunek. Odbywały się także tzw. rady starszych, podczas których zbierała się najstarsza i najbardziej poważana część społeczności i decydowała o przyszłości swego ludu. Wierzono bowiem, że wiedza przychodzi wraz z doświadczeniem, a więc z wiekiem. Dlatego ludzie starsi zostawali kapłanami, przywódcami czy nauczycielami. Taki model społeczeństwa utrzymywał się przez wieki, obecnie stracił na znaczeniu, a kontrolę przejęli ludzie młodzi.

W pewnym momencie rynek i media zdały sobie sprawę, że dzieci i młodzież są ogromną, a niewykorzystaną siłą nabywczą i potencjalnymi konsumentami dóbr. Młodzież dysponuje coraz większą ilością pieniędzy, a więc i coraz częściej korzysta z oferty handlowej dla niej przeznaczonej. Jesteśmy wręcz zalewani gadżetami, modą, i innymi dobrami skierowanymi do młodych. Zauważa się także, iż wiek użytkowników takich dóbr podnosi się. Zauważalne jest to na każdym kroku- poczynając od trampek noszonych przez dorosłych mężczyzn do garniturów, używanie konsol PSP przez tychże, kobiety zaś chętnie ubierają się podobnie jak ich nastoletnie córki i wychodzą a imprezy. Zasadniczo, nie ma nic złego w tym aby pozostawać młodymi duchem i ciałem jak najdłużej. Jednak takie podejście kryje pewne pułapki. Wieczne mentalne tkwienie w nastoletnim wieku może utrudniać odpowiedzialne i samodzielne życie bez pomocy rodziców czy bez ciągłych rozrywek. Sprawia to także, że osoby starsze spychane są na margines. Prowadzić to może do tzw. ageizmu (od angielskiego „ageism”, czyli dyskryminacja ze względu na wiek). Efektem jest problem osób w dojrzałym wieku ze zmianą, bądź znalezieniem pracy, ponieważ większość pracodawców stawia na młodość i entuzjazm, a nie na wiedzę i doświadczenie. Z ageizmem mogą mieć problem kobiety już po 35 roku życia, a mężczyźni po 45.. Kult młodości, a więc i urody sprawia, że większość stara się zachować młody wygląd wszelkimi możliwymi sposobami i podkreślać go takim, a nie innym zachowaniem i stylem życia. Nie do pomyślenia jest by wyglądać zgodnie z metryką co prowadzi do skrajnej obróbki sesji zdjęciowych czy operacji plastycznych. W efekcie często twarze „wiecznie młodych” tracą charakterystyczną dla nich mimikę, a wiek staje się trudny do określenia. Nieumiejętność obsługi nowoczesnych telefonów czy sprzętu muzycznego świadczy zaś o głupocie i zacofaniu. Osoby starsze w najlepszym wypadku traktowane są pobłażliwie choć często z pewną dozą litości czy lekceważenia.

Zmiana społecznej optyki jest trudna, a może i niemożliwa. Rozwój medycyny wydłuża życie i poprawia wygląd, ale niestety nie może uczyć szacunku dla wartości i wiedzy. Liczy się szybkość, dostępność i atrakcyjność- zarówno w kwestii zdobywania informacji jak i trybu życia czy podejścia do innych osób. A osoby starsze stały się dla większości nieciekawe, a oferta edukacyjna czy rozrywkowa dla nich niemal nie istnieje. Wiąże się to też pewnie ze środkami finansowymi, których przynajmniej w Polsce, osobom starszym brakuje.