Doping w sporcie

astma biegi narciarskie biegówki doping kowalczyk marek

Kasia Koczwara
Liczba artykułów: 101
Data publikacji: 2010-03-15

AAA

Sport to jedna z tych nielicznych dziedzin życia, w której zasady są czyste i klarowne. Sportowiec ciężką pracą, treningami bije swoje życiowe rekordy, rywalizuje w zawodach, mistrzostwach. Za tą walkę, wysiłek, pokonywanie granic ludzkich możliwości sportowcy są podziwiani. W jednej chwili mogą ze szczytu spaść na samo dno.

Udowodnienie stosowania dopingu rujnuje nie tylko karierę sportową, wyłącza na kilka lat ze sportowej rywalizacji ale i hańbi. Wciąż jednak są w sportowej rodzinie osoby, które chcą iść na skróty. Polską opinię publiczną właśnie zszokowała wiadomość i stosowaniu podczas igrzysk olimpijskich w Vancouver przez Kornelię Marek, biegaczkę narciarską, niedozwolonego hormonu erytropoetyny (EPO).

Zanim się jednak kogoś oskarży, zaszczuje i zmiesza z błotem trzeba mieć pewność. Dlatego nikt nie powinien już wyrokować w sprawie Marek. Na jej życzenie badaniu poddana została próbka B. Wyniki poznany za kilka dni.
Jak sprawa wykrywania dopingu funkcjonuje w Polsce? Co roku kilkudziesięciu sportowców krajowych dyskwalifikowanych jest z powodu stosowania dopingu. Najwięcej przypadków było w 1999 i 2001 roku - ponad 50. w 2009r. Komisja do Zwalczania Dopingu wykryła takich przypadków ponad 40. Być może ilość sportowców sięgających po niedozwolone środki jest większa.

Statystyki KdZD nie uwzględniają badań, jakim poddawani się polscy sportowcy podczas międzynarodowych zawodów, kontrolki zarówno w Polsce jak i zagranicą. Tylko sporadycznie międzynarodowe federacje, jak i polskie związki sportowe, dostarczają im wyniki tych testów. W 2009r. KdZD przebadała 2644 próbki, z których 1383 pobranych było podczas zawodów, w sumie przebadano sportowców z 45 dyscyplin. Najwięcej próbek pochodziło od lekkoatletów - 287, 180 od ciężarowców, 173 od zapaśników, 156 od koszykarzy i 143 od szczypiornistów.

Analitycy w badaniach najczęściej wykrywali substancje anaboliczne - w 16 przypadkach oraz kanabinoidy (m.in. marihuana, haszysz) w 14 przypadkach.

Na badania antydopingowe każdego roku przeznaczana jest z budżetu państwa ponad 2 mln zł. Koszt jednego badania to średnio wydatek rzędu 1000 zł, w przypadku badania EPO - 1400zł. Od 2009r. komisja bada stosowanie substancji z moczu jak i z krwi.

Nie można więc powiedzieć, że jest to zjawisko masowe i ze społecznym przyzwoleniem. Doping budzi coraz więcej kontrowersji, bo są osoby, które mogą z niego korzystać bezkarnie. Tak wygląda sytuacja z astmatyczkami w biegach narciarskich. Mają zgodę władz federalnych na stosowanie leków, które w przypadku zdrowych zawodniczek uznawane są za doping. Sprawa budzi emocje. Astmatyczką jest Marit Bjørgen, mistrzyni olimpijska z Vancouver. Cokolwiek się myśli o tej sprawie, warto mieć świadomość, że w biegach astma jest efektem treningów w zmiennych i niesprzyjających warunkach. Odpowiednio poinformowane zawodniczki wyczynowo trenujące biegi narciarskie są wstanie osiągnąć parametry wskazujące na chorobę, mogąc być okazami zdrowia.

Osoby ze związków, federacji, stowarzyszeń same dały furtkę sportowcom do kombinowania. Pytanie, czy wciąż jednak mówimy o sporcie, czy zaczyna się pogoń za pieniędzmi, które w formie pokaźnych sum płyną wraz ze spektakularnymi zwycięstwami. A jak czują się osoby faktycznie chore, oskarżana bezkarnie o stosowanie dopingu?